|
กลับมาแล้วค้า..กลับมาเขียนไดอารี่ได้เหมือนเดิมแล้ว ตอนนี้จิตใจเริ่มเข้าสภาวะปกติแล้ว มาคิดอีกทีทำไมเราต้องไปใส่ใจกับคำพูดของพวกมันด้วย และที่สำคัญพวกมันไม่ได้เป็นคนจ่ายเงินเราซักหน่อย ตอนนี้ถ้าพวกมมันพูดอะไรมาก็แกล้งฟังไม่รู้เรื่อง แล้วก็มองหน้ามันแล้วก็ยิ้ม เด๋วมันก็เหนื่อยหยุดพูดไปเอง
นิกต้องขอโทษทุกคนที่บ้านด้วยนะค่ะที่พลอยทำให้ทุกคนไม่สบายใจไปด้วย ตอนนี้นิกก็กลับมาสู้ๆเหมือนเดิมแล้วค่ะ ^__^ เด๋วมันถึงที่สุดเมื่อไหร่แล้วนิกทนไม่ได้ ก็กลับไปอยู่เมืองไทยก็เท่านั้นเอง ^__^
วันนี้ตอนทำงานพวกฝรั่งที่ทำงานโต๊ะเดียวกับนิกมันเถียงกันใหญ่เลยว่า เดือนนี้มีกี่วัน แล้วเดือนหน้ามีกี่วัน นิกได้แต่หัวเราะในใจว่าความรู้พวกนี้ที่ประเทศชั้นเค้ารู้กันตั้งแต่ปอ1แล้ว เคยคิดว่าถ้ามีลูกแล้วจะให้เรียนหนังสือที่นี้ชักจะเปลี่ยนใจแล้ว เพราะนับวันยิ่งเห็นความโง่ของพวกมัน แต่พี่เอ๋บอกว่าไปโทษพวกฝรั่งมันก็ไม่ได้ เพราะเดือนภาษาอังกฤษมันไม่ได้ลงท้ายด้วย "ยน" กับ "คม"เหมือนภาษาไทย ก็จริงของพี่เอ๋แฮะ....
ตอนแรกที่บอกไว้ว่านิกอาจจะลาออกจากที่เดิมที่ทำอยู่ พอกำลังคิดว่าจะไปคุยกับผู้จัดการขอลาออก เค้ากับเสนอcontractให้ 1 เดือน ซึ่งก็หมายความว่าเดือนหน้าทั้งเดือนนิกได้งานแบบfull time นั้นเอง ตอนนแรกก็คิดจะเอาไงดีหว่า..... แต่มาคิดอีกทีเงินมากองอยู่ตรงหน้าถ้าใครไม่เอาก็โง่เต็มทน เอาวะทนแค่ 1 เดือนเต็มยังไงก็ได้เงิน ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ไปไหนมีแต่รูปเก่าๆที่ไปมาเมื่อ 2-3อาทิตย์ก่อน ไปเจอะสาวน้อย Kiana มาด้วย น่ารักมากๆเลย พอบอกว่ามา family photo กันหน่อย ก็วิ่งมาอยู่ตรงกลางแถมกอดคอพี่เอ๋ด้วยนะ พี่เอ๋หลงซะ..วันเพ้อถึงแต่Kiana อิอิ ^__^
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
^__^ยิ้มออกแล้ว^__^
